Şimşir sözcüğü, kılıç anlamına gelir. Deyimde kullanılan şimşir sözünün aslı çok sert ve dayanıklı olduğundan, tarak, cetvel v.b. yapımında kullanılan 'şimşir' ağacından gelmektedir.

Eskiden zengin bir aile, kızlarını gelin ediyorlarmış. OÄŸlan evine, adet olduÄŸu üzere, bohça bohça hediyeler gitmiÅŸ. Kayınvalide, iki görümce ve eltilere, yaÅŸ ve aile içindeki durumlarına göre; altın, gümüş kaplamalı, fil diÅŸi ve ÅŸimÅŸir taraklar, diÄŸer armaÄŸanlarla birlikte verilmiÅŸ. 
Küçük elti ağır ve ateÅŸli bir hastalık geçirdiÄŸinden saçları dökülmüş. Aile içindekilerden baÅŸka kimsenin, kadıncağızın kelliÄŸinden haberi yokmuÅŸ.

Kendisine verile verile ÅŸimÅŸir tarak verilmesi, küçük eltinin çok canını sıkmış. KelliÄŸini unutup, armaÄŸanları getiren kadına sızlanmış: 
"Herkese altın, gümüş tarak, bana da şimşir öyle mi? Yemi gelin, daha bu eve adımını atmadan benimle uğraşmaya başladı..." Oğlan anası gelininin bu hareketinden utanmış ve üzüntü duymuş. O kızgınlıkla çıkışmış: "Senin ki gibi kel başa, şimşir tarak çok bile" deyivermiş.

Bu atasözü, yoksul, ya da durumu kötü bir kişinin, vaziyetine uymayan, pahalı, gereksiz şeyler almaya kalkması gibi durumlarda kullanılır.